Etymologically

Etymology and origin of the Portuguese word suspeita

Confidence
Disputed
Formation
Back-formation
First attested
1200s Cantigas de Santa Maria, spelt sospeita More words from the 13th century
Ultimate origin
Latin suspectō
Etymology tree
inherited borrowed derived
Latin speciō
Latin suspiciō
Latin suspectō
Italian sospettare
Portuguese suspeitar
Portuguese suspeita
Spanish sospechar
French suspecter
Romanian suspecta
From the same root
Latin aspiciō ← speciō
Latin circumspiciō ← speciō
Latin cōnspectus ← speciō
Latin cōnspiciō ← speciō
Latin cōnspicor ← speciō
Latin dēspiciō ← speciō
Latin dispiciō ← speciō
Latin haruspex ← speciō
Latin īnspiciō ← speciō
Latin intrōspiciō ← speciō
Latin perspiciō ← speciō
Latin prōspiciō ← speciō
Latin respiciō ← speciō
Latin retrospiciō ← speciō
Latin speciēs ← speciō
Latin specimen ← speciō
Latin spectō ← speciō
Latin spectrum ← speciō
Latin spectus ← speciō
Latin specula ← speciō
Latin speculum ← speciō
Romanian aștepta ← speciō
Romanian specie ← speciō
Latin suspectiō ← suspiciō
Latin suspectus ← suspiciō
Italian sospetto ← sospettare
Spanish sospecha ← sospechar

Pronunciation

  • Brazil: /susˈpej.tɐ/, [susˈpeɪ̯.tɐ][1]
  • Rio-de-Janeiro: /suʃˈpej.tɐ/, [suʃˈpeɪ̯.tɐ][1]
  • Portugal: /suʃˈpɐj.tɐ/[1]
  • Northern, Portugal: /suʃˈpej.tɐ/[1]

Forms

suspeita f (plural suspeitas)[1] Old Galician-Portuguese wrote sospeita and sospecta in the 13th century, suspeyta in the 14th and ssospeita in the 15th.[2][3]

Etymology

Houaiss calls its origin disputed.[2] Cunha and Machado take it as a back-formation from Portuguese suspeitar (“to suspect”), and the DLP and Porto Editora agree.[2][3][4][5] Aurélio, Silva Bastos and Caldas Aulete's original dictionary instead treat it as the feminine of the adjective suspeito used as a noun.[2][6][7][8] Michaelis and DELPo derive it from Latin suspecta.[9][10]

The verb is from suspectō (“to look up at; to suspect”) and was written Old Galician-Portuguese sospeitar in the 13th century.[11][12] The adjective comes from its past participle suspectus (“suspected, distrusted”).[13][14]

Earliest recorded meaning

In the Cantigas de Santa Maria the word already means “suspicion, doubt”: por aquesta sospeita hũa vez lle preguntou “because of this suspicion he asked him once”, and sen sospeyta “without suspicion”.[15] The cantigas d'amigo have the phrase tomar sospeita “to grow suspicious”.[15]

Semantic evolution

The Galician Miragres de Santiago use maa sospeita for the doubt of a disbeliever.[15] Folqman (1755) gives the phrases por suspeita and nem por suspeita “not even by suspicion”.[16] Vieira (1871–1874) defines it as a poorly grounded distrust and quotes it from Francisco de Moraes's Palmeirim de Inglaterra.[17] Modern dictionaries add the weaker sense of a vague idea or presentiment.[2][9]

Timeline

  • 13th century – sospeita and sospeyta in the Cantigas de Santa Maria.[15][2]
  • 14th century – the spelling suspeyta.[2]
  • 1416 – sospeita in the Vida do Cativo Monge Confesso.[18]
  • 1541 – a private letter writes sospeita.[19]
  • 1755 – Folqman lists suspeita with its set phrases.[16]

Meanings

Noun

  1. A suspicion: an opinion, usually unfavourable, about someone or something, based on signs but not proved; desconfiança: Havia suspeitas de que o tesoureiro mentia.[2][6][1]
  2. A vague idea, a hunch or presentiment.[2][9]

Usage notes

Lançar suspeitas sobre alguém means to cast doubt on someone's honesty.[8] The same spelling is also the feminine of the adjective and noun suspeito and a form of the verb suspeitar.[20]

References

  1. ^ a b c d e f Wiktionary, the free dictionary, https://en.wiktionary.org
  2. ^ a b c d e f g h i Houaiss, Antônio; Villar, Mauro de Salles (2001), Dicionário Houaiss da língua portuguesa, Rio de Janeiro: Objetiva, p. s.v. suspeita
  3. ^ a b Cunha, Antônio Geraldo da (2010), Dicionário etimológico da língua portuguesa, 4th ed., Rio de Janeiro: Lexikon, p. s.v. suspeita
  4. ^ Academia das Ciências de Lisboa, Dicionário da Língua Portuguesa, revised online edition (2023–) of the Dicionário da Língua Portuguesa Contemporânea (2001), https://dicionario.acad-ciencias.pt, p. s.v. suspeita
  5. ^ Porto Editora (2013), Grande Dicionário da Língua Portuguesa, Porto: Porto Editora, p. 8751
  6. ^ a b Ferreira, Aurélio Buarque de Holanda, Novo dicionário Aurélio da língua portuguesa, digital edition, p. s.v. suspeita
  7. ^ Silva Bastos, José Timóteo da (1912), Diccionario etymologico, prosodico e orthographico da lingua portugueza, Lisboa: Parceria António Maria Pereira, p. s.v. suspeita
  8. ^ a b Aulete, Francisco Júlio Caldas, Dicionário contemporâneo da língua portuguesa (1st ed. 1881), online as Aulete Digital, Rio de Janeiro: Lexikon, https://aulete.com.br, p. s.v. suspeita
  9. ^ a b c Michaelis: Moderno Dicionário da Língua Portuguesa, São Paulo: Melhoramentos (online as Michaelis Dicionário Brasileiro da Língua Portuguesa, https://michaelis.uol.com.br), p. s.v. suspeita
  10. ^ NEHiLP – Núcleo de Apoio à Pesquisa em Etimologia e História da Língua Portuguesa, Universidade de São Paulo, DELPo: Dicionário Etimológico da Língua Portuguesa (online database), p. s.v. suspeita
  11. ^ Houaiss, Antônio; Villar, Mauro de Salles (2001), Dicionário Houaiss da língua portuguesa, Rio de Janeiro: Objetiva, p. s.v. suspeitar
  12. ^ Cunha, Antônio Geraldo da (2010), Dicionário etimológico da língua portuguesa, 4th ed., Rio de Janeiro: Lexikon, p. s.v. suspeitar
  13. ^ Houaiss, Antônio; Villar, Mauro de Salles (2001), Dicionário Houaiss da língua portuguesa, Rio de Janeiro: Objetiva, p. s.v. suspeito
  14. ^ Cunha, Antônio Geraldo da (2010), Dicionário etimológico da língua portuguesa, 4th ed., Rio de Janeiro: Lexikon, p. s.v. suspeito
  15. ^ a b c d Instituto da Lingua Galega, Dicionario de dicionarios do galego medieval (DDGM), ed. Ernesto González Seoane, Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela, https://ilg.usc.gal/ddgm, p. s.v. sospeita
  16. ^ a b Folqman, Carlos (1755), Diccionario portuguez, e latino, Lisboa: Régia Officina Silviana (CLP transcription, Universidade de Aveiro), p. s.v. suspeita
  17. ^ Vieira, Frei Domingos (1871–1874), Grande Diccionario Portuguez ou Thesouro da lingua portugueza, 5 vols., Porto: Ernesto Chardron e Bartholomeu H. de Moraes, p. 5, 639
  18. ^ Centro de Linguística da Universidade de Lisboa, CTA – Corpus de Textos Antigos, https://teitok.clul.ul.pt/cta, p. s.v. sospeita
  19. ^ CLUL (ed.) (2014), P.S. Post Scriptum: Arquivo Digital de Escrita Quotidiana em Portugal e Espanha na Época Moderna, Lisboa: Centro de Linguística da Universidade de Lisboa, http://ps.clul.ul.pt, p. s.v. suspeita
  20. ^ Wikcionário (Portuguese Wiktionary), pt.wiktionary.org, p. s.v. suspeita
Cite this entry

“Suspeita.” Etymologically, 15 Nov. 2026, etymologically.com/pt/suspeita. Accessed 16 Nov. 2026.

Last edited on . ·