Etymologically
Log in

verkeerd

This is the current revision of this entry, as edited by bogdan on 21 October 2026 at 15:54. This address is a permanent link to this version.
Changes in this edit History

Pronunciation

  • /vər.ˈkeːrt/[1]

Forms

verkeerd (comparative verkeerder, superlative verkeerdst)[1]

Etymology

It is inherited from Middle Dutch verkeert (“twisted; perverse”), the past participle of verkeren in its sense “to turn round, change for the worse”, so literally “changed for the worse, gone wrong”.[2][3][4] That verb is formed with ver- from keren (“to turn”).[2]

The same participle is Middle Low German vorkêrt and Middle High German verkêrt, modern German verkehrt, and Frisian has West Frisian forkeard.[5][6] The sense “incorrect, not good” is already found in Middle Dutch, Middle Low German and Middle High German.[7]

Earliest recorded meaning

The adjective is first recorded in Brabant around 1265–1270, of a woman whose mouth stood al verkirt, “all awry”, as she gnashed her teeth.[3][2][8] Its first sense was thus “twisted, distorted”; a Brabant Gospel text of about 1291 already has verkirde generacie “perverse generation”, of people gone astray.[3][2]

Semantic evolution

In the 14th century verkeert also meant “reversed, upside down”: a text of 1340–1360 says that Peter was crucified upside down.[2] The Teuthonista of 1477 has the sense “incorrect”, and a dictionary of 1573 the sense “bad”, in een verkeert mensch “a wicked person”.[2] Middle Dutch also used it of people for “contrary, sour” and of the body for “unwell”.[5] A rare sense “versed, skilled in”, from verkeren “to associate with”, has long been obsolete.[9] In several dialects hij is geen verkeerde is a litotes for “he is a decent sort”.[9]

The phrase met het verkeerde been uit bed gestapt “got out of bed on the wrong leg”, for being in a bad mood, is dated 1858, and verkeerde koffie (now koffie verkeerd) “coffee with much milk and little coffee” 1862.[2] Older variants of the phrase speak of the left leg;[10] Stoett compares the Latin idea that setting out with the left foot was a bad omen.[10]

Dutch passed the word on: Norwegian has forkjært “incorrect” (from Dutch or Low German), Papiamentu furké “contrary, against the grain”, and Ambonese Malay and Negerhollands have forms meaning “not good”.[11]

Timeline

  • 1265–1270 – Middle Dutch verkirt “twisted” is first recorded, in Brabant.[3][8]
  • 1291 – A Gospel text speaks of a verkirde generacie “perverse generation”.[3][2]
  • 1340–1360 – Verkeert “upside down” is used of Peter's crucifixion.[2]
  • 1477 – The Teuthonista has the sense “incorrect”.[2]
  • 1573 – Een verkeert mensch “a wicked person” is recorded.[2]
  • 1858 – Met het verkeerde been uit bed gestapt is first recorded.[2]
  • 1862 – Verkeerde koffij, coffee with much milk, is first recorded.[2]

Meanings

Adjective

  1. wrong, not as it should be; incorrect: Ze stapte in de verkeerde trein.[12][1][13]
  2. The wrong way round, showing the wrong side: Zijn trui zat verkeerd om.[12]
  3. Morally wrong, bad.[13][9]
  4. distorted, twisted.[1]

Adverb

  1. Wrongly, in the wrong way: Hij had het adres verkeerd opgeschreven.[12][1]

Word family

  • verkeerdelijk
  • verkeerdheid
  • verkeren
  • keren
  • verkeer

Usage notes

Iemand op het verkeerde been zetten is to mislead someone with a feint, and aan het verkeerde adres zijn to be mistaken about whom one is dealing with.[12] Van de verkeerde kant zijn “to be of the wrong side” is an offensive way of saying that someone is gay.[12]

References

  1. ^ a b c d e Wiktionary, the free dictionary, https://en.wiktionary.org
  2. ^ a b c d e f g h i j k l m Philippa, Marlies; Debrabandere, Frans; Quak, Arend; Schoonheim, Tanneke; Sijs, Nicoline van der (2003–2009), Etymologisch woordenboek van het Nederlands, 4 vols., Amsterdam: Amsterdam University Press; online via etymologiebank.nl
  3. ^ a b c d e Pijnenburg, W. J. J., et al. (2001), Vroegmiddelnederlands woordenboek: woordenboek van het Nederlands van de dertiende eeuw in hoofdzaak op basis van het Corpus-Gysseling, Leiden: Instituut voor Nederlandse Lexicologie; gtb.ivdnt.org
  4. ^ Veen, P. A. F. van; Sijs, Nicoline van der (1997), Etymologisch woordenboek: de herkomst van onze woorden, 2nd ed., Utrecht / Antwerpen: Van Dale Lexicografie
  5. ^ a b Verwijs, Eelco; Verdam, Jacob (1885–1929), Middelnederlandsch woordenboek, 11 vols., 's-Gravenhage: Nijhoff; gtb.ivdnt.org
  6. ^ Vries, Jan de; Tollenaere, Félicien de (2004), Etymologisch woordenboek: onze woorden, hun oorsprong en ontwikkeling, 23rd ed., Utrecht: Het Spectrum, p. 404
  7. ^ Franck, Johannes; Wijk, Nicolaas van (1912), Franck's Etymologisch woordenboek der Nederlandsche taal, 2nd ed., 's-Gravenhage: Nijhoff
  8. ^ a b Sijs, Nicoline van der (2001), Chronologisch woordenboek: de ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen, Amsterdam / Antwerpen: Veen
  9. ^ a b c Vries, Matthias de; Winkel, L. A. te, et al. (1882–1998), Woordenboek der Nederlandsche Taal, 29 vols., 's-Gravenhage / Leiden: Nijhoff / Sijthoff / SDU; supplement 2001; gtb.ivdnt.org
  10. ^ a b Stoett, F. A. (1923–1925), Nederlandsche spreekwoorden, spreekwijzen, uitdrukkingen en gezegden, 4th ed., 3 vols., Zutphen: Thieme
  11. ^ Sijs, Nicoline van der (2010), Nederlandse woorden wereldwijd, Den Haag: Sdu; with additions from the Uitleenwoordenbank (2015)
  12. ^ a b c d e Van Dale Groot woordenboek hedendaags Nederlands (2014), Utrecht / Antwerpen: Van Dale Uitgevers
  13. ^ a b WikiWoordenboek (Dutch Wiktionary), nl.wiktionary.org